Rzeźba podstawowe informacje,których dowiedziałam się na zajęciach

Dzisiaj chętnie wam opowiem, jak wyglądają moje zajęcia z rzeźby.

Jak już wcześniej wspominałam w swoim poprzednim blogu, chciałabym się dostać do szkoły plastycznej.Zapisałam się na rzeźbę,żeby poszerzyć wiedzę na ten temat.Na zajęcia uczęszczam w każdy poniedziałek, bardzo mi się one podobają. Przede wszystkim dlatego,że rozwijają moje myśli twórcza.Każda praca musi być przemyślana.

Rodzaje rzeźbienia:

glina,masa solna,gips,kości słoniowe,brąz,metale szlachetne,modelina

Jak na razie rzeźbiłam z gliny oraz z masy solnej.Mam nadzieję, że rodzaje rzeźb,które wymieniłam także wypróbuję.

 Ważne informacje glina

Przede wszystkim żeby wyszła jakaś postać lub zwierzę z tej formy plastycznej.

1. Glina nie może być zbyt  twarda oraz nie może posiadać dużej ilości wody.   Przede wszystkim trzeba zgniatać glinę,by wróciła do poprawnego stanu.Nasze ręce są ciepłe i rozgrzewają glinę w ten sposób zmniejszamy ilość wody.Musimy pamiętać o tym,że podczas zgniatania glina twardnieje.Gdy uzyskamy odpowiednią konsystencję gliny, zaczynamy rzeźbić tułów.Najważniejsze jest to,żeby jej nie doczepiać .Podczas rzeźbienia, żeby glina nie była zbyt słucha spryskujemy ją wodą.Gdy rzeźbimy np.naczynia musimy robić to grubszymi warstwami. Po skończeniu pracy należy przykryć ją folią i po kilku dniach włożyć ją do pieca, żeby stwardniała.

    Narzędzia:ostre zawierającą metalową końcówkę,wykonane są z drewna,metali,plastiku(zależy od zestawu).

Szkice i Rysunki

Marzenia o posiadaniu pieska.

Hej!! Dzisiaj opowiem Wam swoją historię o okolicznościach, które sprawiły, że dostałam tego ślicznego pieska. Zawsze marzyłam o takim zwierzątku. Przeprowadziłam wiele rozmów z rodzicami,  jednak nie chcieli o tym słuchać. Wiele lat minęło,  aż w końcu, któregoś dnia, ku mojemu zdziwieniu i wielu warunków związanych z obowiązkami zgodzili się. Moim   pierwszym zwierzątkiem był królik,  którego bardzo pokochałam. Kolejnym moim zwierzątkiem był piesek. Na początku, nie wiedziałam jeszcze jakiej rasy będzie ten piesek. Pomysły miałam różne. Przeglądałam różne strony Internetowe. Nawet umówiłam się z Panią, która chciała oddać pieska, który miał już trzy lata, ale  nie sądziłam wówczas, że mi do niej ucieknie. Tym bardziej, że bardzo starannie się do tego spotkania  przygotowałam. Chciałam mu zapewnić doskonałe warunki do spania i jedzenia. Zrezygnowałam nawet z kawałka kurczaka, który miałam zjeść na obiad. Piesek zjadł kurczaka i uciekł do swojej właścicielki. Przywoływałam go, jednak na próżno.Obie stwierdziłyśmy, że taki trzyletni piesek jest już dorosły i ma swoje przyzwyczajenia, a na siłę nie można go zatrzymać.  Pewnego dnia oglądałam małe pieski
 i  próbowałam porozmawiać o tym z rodzicami. Akurat przygotowywałam się do sprawdzianu z historii i zrobiłam sobie przerwę na odpoczynek, ponieważ długo już się uczyłam. Wpadłam na pomysł, by wspólnie z mamą pooglądać różne rasy psów na olx-ie. Szczególnie spodobały mi się małe pieski maltańczyki, ale ceny tych piesków były bardzo wysokie od 5000 do 10 000. Już się przygotowywałam do wyjazdu. Jednak po głębszej analizie  doszłam do wniosku, że największym problemem będzie powrót z nim, nie ukrywam, że w grę wchodziły duże pieniądze. Obawiałam się, że moja mama nie da mi tak dużo pieniędzy ( pięć tysięcy). Doszłam do wniosku, że będę musiała poszukać  większego i tańszego pieska, bliżej Koszalina. Nasz piesek przyjechał z Honoratki, znaleźliśmy dla niego  przewoźnika, który przywiózł go w nocy. Zastanawialiśmy się wszyscy, jak będzie wyglądał i czy dobrze zniesie towarzystwo królika. Wiedzieliśmy, że u nas będzie czuł się dobrze i zatroszczymy się o niego. Na początku bardzo płakał. Mamie zrobiło się go żal i zadecydowała, że zamiast pójść do szkoły będę dotrzymywała towarzystwa swojemu towarzyszowi. Byłam tą wiadomością strasznie zaskoczona. Długo to trwało za nim piesek się do nas przyzwyczaił. Nie lubił mężczyzn i na tatę szczekał. Tata akurat był w łazience i mył się, gdy usłyszeliśmy szczekanie, powiedział wówczas, zabierzcie tego psa on na mnie szczeka.  Jednak z czasem przyzwyczaił się do nas.

Moja pasja do dalszego działania.

Cześć! Dzisiaj chciałabym wam opowiedzieć o swoich początkach rysowania,które w tej chwili stało się moją codzienną  pasją💕

Chodzę do trzeciej gimnazjum.Moja przygoda z rysowaniem miała miejsce w wakacje,ponieważ miałam wówczas więcej czasu,by cokolwiek narysować. Pierwsze swoje prace,często nie motywowały mnie do dalszych wysiłków. Niekiedy, nawet uważałam je za nie udane. Pomyślałam sobie,że jak mi nie wyjdzie to najwyżej wyrzucę kartkę.Jednak nie poddałam się rysowałam nadal.W miarę upływu czasu rysowanie zaczęło mi sprawiać,coraz większą przyjemność.Tym bardziej,że były jeszcze ciekawsze.Doszłam do wniosku,że zapiszę się do Centrum Kultury 105  i pod okiem specjalisty, jeszcze bardziej rozwinę swoje zainteresowania, a w razie czego skoryguję swoje błędy. Wydawało mi się,że będzie coraz lepiej.Miałam,jednak obawy,czy pozwoli mi na to czas,ponieważ już niedługo będę musiała przystąpić do egzaminu trzecioklasisty.Dużo czasu zajmuje mi nauka bieżąca. Do Centrum Kultury na każde zajęcia, przynoszę swoje prace i prezentuję je Panu, który na bieżąco dzieli się swoimi doświadczeniami i koryguje moje błędy. Bezpośredni kontakt z artystą utwierdził mnie w przekonaniu, że warto się tym zajmować.Tym bardziej, że podobają się Panu moje pracę. Nawet zadał mi pytanie, czy swoje plany i marzenia wiążę w przyszłości z liceum plastycznym. Przyznam, że długo się nad tym nie zastanawiałam.  Zapisałam się jeszcze na rzeźbę.  Jest mi miło, gdy na przerwie podchodzą do mnie dzieci i podziwiają moje rysunki. Nigdy nikt, do tej pory nie dostrzegał moich wysiłków.

Moje pracę są zachętą do dalszych zmagań.Jest to powód do dowartościowania, co nie oznacza, że jestem już całkiem uskrzydlona.